!!!نشکن دلمو!!!

چرا اینقدر دلم تنگه؟!!!

ghandeasal-iut — Wed, 27 May 2009 16:24:18 GMT

نمی خواهم دلتنگی هایم برای کسی فاش شود

این روزها که نیستی دلم عجیب برای کسی تنگ شده است ...

دوری را دوست دارم

هر چند که دلتنگ و غریب می شوم

اما وقتی دوباره با یک بغل مهربانی به سویم می آیی و صدایم می کنی

دلم مثل یک کهکشان وسیع می شود

شب را به خاطر تو دوست دارم

که تا تولد سپیده ی صبح ، دلواپس نیامدنت باشم ..

کسی که عاشق باشد خوب درک می کند که تمام طعم عشق به دلشوره های شبانه است ..

دوست دارم همیشه شب ها تو را کم داشته باشم

تا وقتی چشم بر روی هم می گذارم خوابت را ببینم

و چشم که باز می کنم ، در صبحی دوباره ، تو را به نظاره بنشینم ..

سفر را هم دوست دارم

فقط و فقط به خاطر حس قشنگ خاطره اش

وقتی نیستی و لحظه هایم از وجود مهربان تو خالیست

کنار قاب عکست ، با خاطراتت زندگی می کنم

و این انتظار بازگشت ، تمام لذت من از زندگیست ...

سفر را به خاطر بازگشت دوباره ی تو

شب را به خاطر صبح با تو بودن

و دوری را به خاطر آغاز دوباره ی مهربانی

دوست دارم

این طور است که همه چیز ، حتی تلخی ها هم به خاطر تو قشنگ و دوست داشتنیست ...

روزی که آمدی ، آنقدر خوب بودی

که برای دل بستن به تو دلیل نخواستم

کاش می دانستی وقتی هر شب از دوری ات خواب را به خودم حرام می کنم

وقتی در سرمای استخوان سوز زمستان

کوچه های خالی و سرد شهر صدای پایم را لعنت می کنند

تمام طول کوچه ها را فقط ، خیال آمدنت است که می تواند آرامم کند ...

وقتی دیگر کوچه ها هم تمام می شوند

تنها مکانی که می توانم بمانم

کوچه ای ست بن بست

کوچه ای که بارها تو را داخلش فریاد زدم

کوچه ای که بارها برایش از تو گفتم

از تو خواندم

از تو ...

کوچه ای که شاید تو را بیشتر از من بشناسد

کوچه ای که با تو بیشتر از من آشناست

به گمانم آنقدر شب ها کوچه ها را رفتم و آمدم که دیگر آن ها هم برایم دعا می کنند

دعا می کنند که بیایی ...(و دعاهایی چه عبس مثل دعاهای...)

شاید هم زمزمه شان از خستگیست

خسته از من رهگذر

خسته از آمد و شد های بی خودم

نمی دانم ، شاید هم لقب دیوانه را به من داده اند

شاید می خواهند به من بفهمانند که او دیگر تو را نمی خواهد

او هم انگار به مانند کوچه ها از عشق بازی ام خسته شده است

می خواهد که دیگر نیایم

می خواهد که دیگر نباشم

چه کاری از دستم بر می آید

کجا باید رفت

به چه کسی باید گفت

همه می خواهند که نیایم

همه می خواهند که نباشم

درد ، دردیست جانسوز

آاااااااااه

این اواخر دیگر کوچه ها را اذیت نمی کنم

یک راست می روم بن بست تنهایی ام

نمی دانم برای چه صدایش بیرون نمی آید

هر چه می گویم ساکت است

فقط گوش می دهد ..

من نیز به پاس این سکوت

خاطره ام را چشم در چشم ، قصه وار برایش تعریف می کنم ..

روزی که دستت را به نشانه ی دوستی به سویم دراز کردی

در دل سپردن به تو تردید نکردم

تو را همنفس خطاب کردم

و با تو سرود زندگی خواندم ...

وقتی به تن پژمرده ام آب دادی

با بهار خاطره های قشنگ تو ، شکوفه دادم

تابستان را با تو پاییز کردم

و پاییز را با تو به زمستان رساندم

در سرمای دلخراش زمستان ، زیر بارش برف و باران

یک لحظه از نغمه ی لب هایت غافل نشدم

و زیر چتر نگاه تو پناه گرفتم

و چتر بهانه ای بود

بهانه ای برای ترسیم عشق

عشقی میان من و تو ...

اگر بگویم وجودت گرمی بخش زندگی ام نیست دروغ گفته ام

اما چگونه می توانم اینگونه آرام و صبور به انتظارت بنشینم

وقتی نمی دانم

وقتی به راستی نمی دانم پس از طلوع آفتاب

کدامین روز به دیدارم خواهی آمد ...

نمی دانم

به راستی نمی دانم چه کسی بر پیشانی من

واژه ی گنگ و نامانوس انتظار را حک کرده است

که اینگونه باید تاوان این پیشانی نوشت شوم را پس دهم ..

شاید باید خاموش باشم و دم نزنم

شاید باید برای رسیدن به عاشق ترین ات دست به دعا ببرم

به امید روزی که دلتنگ ترین دلتنگ آدمم باشی

با تو سخن می گویم

تو را که رنگ زندگی خطابت می کنم

قرار بود به زندگی ام رنگ سپید بزنی

اما اکنون چشمانم جز سیاهی مقابل خود نمی بیند ..

جسارت دستانت کجاست که روز نخست با من از سپیدی سخن گفت..؟

جسارت دستانت کجاست که روز نخست به شب هایم نوید خورشید داد..؟

جسارت دستانت کجاست ؟؟؟

اگر بگویم بی تو شاد زندگی می کنم دروغ گفته ام

اما این سان که خودت را باخته ای ، هرگز نمی توانی شادی را برایم به ارمغان بیاوری ..

وجودت را مثل روزهای نخست برایم شعله ور کن

به زندگی ام رنگ طراوت بزن

سپیدم کن

...

ولی فراموش نکن و بدان که دوستت دارم تا همیشه

تنهایی وفکر خیانت!!!

ghandeasal-iut — Tue, 20 Jan 2009 09:40:18 GMT

دیروز چشمانت رنگی داشت که درونم را به آتش می زد

دیروز نگاهم در تو ترسی ایجاد می کرد

دیروز لحظه ای دیدنت ، تمام خواسته ام بود

امروز چه راحت از کنار هم می گذریم

عشق بهانه ای بود برای ادامه دادن به این زندگی

بهانه ای کودکانه و شاید ... احمقانه

هنوز حضورت را در چشمهایم احساس می کنم

هنوز حرفهایت در گوشهایم نجوا می کند

هنوز در تنهایی ،احساسی عجیبی به سراغم می آید

ومرا باخود میبردو تورا میبینم

و دستت را که به آرامی در دست دیگری فرو رفته ،

ولبخندت را - که بر تمام وجودم لرزه می اندازد -

به رایگان به اومی دهی

لحظه ای می خواهم بر گردم

ونگاه کنم به دوست داشتنهای دروغینت

به لبخندهای ساختگیت

به صورتت-که درزیر لایه های دروغ مخفیش کرده ای ـ

به تمام آنچه که می توانستی بسازی

وخراب کردی

بخندم،

روزها.....

سالها.....

بی حوصله ام!!!

ghandeasal-iut — Thu, 04 Dec 2008 10:38:55 GMT

اومدم آپ کنم اما حوصله ندارم.

روزهای بدیه.

حوصله ی خودمم ندارم!!!

هوای حوصله ابریست!!!

به جهنم که زمان روی تنم سنگین است

روح بی حوصله ام در بدنم سنگین است

کلماتم همه کوتاه و صریحند اما

حرف هایی که نباید بزنم سنگین است!

نفسم قفل و دلم قفل و زبانم زخمی است

با سکوتی که برای دهنم سنگین است

لطفا آتش بزنیدم اگر امشب مردم

چون که این مرده برای کفنم سنگین است

از عشق گریزی نیست!!!

ghandeasal-iut — Mon, 13 Oct 2008 17:34:18 GMT

تو مهتابي تو بي تابي

تو روشن تر ز هر آبي

تو خوبي پرز احساسي

ولي من خسته و تنها

و شايد سرنوشت اينست

و شايد سهم من اينست

و شايد ها و بايد ها .......

و اينک در دلم گرماي عشق توست

که چون خورشيد هستي سوز ميماند

که جان مي بخشد و گرمي

ولي ناگاه مي ميرد

و بعد از آن زمستاني پر از سرما

که مي ميرد در آن هر آنچه از احساس مي رويد

و تاريکي و تنهائي

و آن ياد دل انگيزت

که با خود مي برد من را به شهر آشنائي ها،

به عصر هم صدائي ها

و مي آرد به ياد من شب سرد جدائي را

و آن موسيقي غمناک و غم افزا

و تو با آن همه خوبي

و تو با آن صداي غرق مهجوري

ومن با اشک و با گريه به تو گفتم حقيقت را چنان که بود

و تو خنديدي و گفتي که حرفت عاقلانه نيست

که حرفت در دل سنگم ندارد هيچ تاثيري

و بسيارند آنان که به من گويند دائم اين سخن ها را

و گفتي ديگرت فرصت براي هم صدائي نيست

وليکن بود ميدانم !

و من بي هيچ چون و چرا گفتم:

خداحافظ !خداحافظ ............

و تو رفتي و من ماندم در اين غربتگه ديرين

کنار عطر ياد تو به ياد آن غم شيرين

به سر آمد بهار ما خزان شد روزگار ما

ومن ديدم تو را در کوچه باغ آشنايي مان

که با ياري دگر بهار ديگري را پيش رو داري

ومن را در زمستان غم عشقت رها کردي !

ومن از تو بريدم چون تو را با ديگري ديدم

و ديدم حاصل عشقم به جز ننگ تو چيزي نيست !

پشيمان گشته ام از عشق ولي ديگر گزيري نيست

براي قلب عاشق هم به جز سوختن راهي نيست

من دوست نمی خواهم!!!

ghandeasal-iut — Sun, 30 Mar 2008 11:41:18 GMT

ساده بودم ساده

   پاک مثل کف دست
     من چه ميدانستم ساده بودن سخت است
    به تو دل خوش کردم
     به تو عاشق بودم
       شدم آيينه تو
         صاف و صادق بودم
   تو به من مي گفتي ساده بودن زيباست
         عشق مثل خود تو
            ساده مثل خودماست
         عشق ساده نبود...
           عاشقي ساده نبود...
           همسفر اهل سفر      راهي جاده نبود
          اتفاقي کوتاه

عشق هم آمد و رفت!!!
قصه من اين بود اين سراغازم شد

بعد از آن قصه عشق هم هم آوازم شد

          من گريه نخواهم کرد... من اشک نخواهم ريخت...
       من خسته نخواهم شد... افسرده نخواهم شد...
      فريادزنم، فرياد: من عشق نمي خواهم، معشوق نمي خواهم...
      مي خندم و مي رقصم فرياد زنم , فرياد :

    اينگونه خزانم را در عشق نهان کردم
          من درد جدا بودن، بر گور عيان کردم افسوس نخواهم خورد ،
      افسانه نمي بافم بر شانه هر بادي ، کاشانه نمي سازم
        من زشت نمي گويم,بر چهره معشوقم او خوب و وفادار است ،
    من خسته و رنجورم امروز چنان ديروزافسوس نخواهم خورد
     من ياد گرفتم عشق بيگانه نمي داند

ليکن به دلم شادم
سرمشق کنم امروز : دنياي خودم گرم است

من دوست نمي خواهم!!!

چندم مرداده؟!!!

ghandeasal-iut — Tue, 11 Sep 2007 09:05:18 GMT

آدمک آخر دنیاست بخند
                                              آدمک مرگ همین‌جاست بخند
      دست‌خطی که ترا عاشق کرد
                                                   شوخی کاغذى ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی
                                                   کل دنیا سراب است بخند
     آن خدایی که بزرگش خواندی
                                                  بخدا مثل تو تنهاست بخند!

ما بدهكاريم

به كساني كه صميمانه ز ماپرسيدند

معذرت مي خواهم چندم مرداداست؟!

ونگفتيم چونكه مرداد

گور عشق گل خونرنگ دل ما

بوده است

آیا دوستم داری؟!!!

ghandeasal-iut — Tue, 31 Jul 2007 11:03:18 GMT

هر روز می پرسی که :آیا دوستــم داری؟

من ،جای پاسخ بر نگاهت خیره می مـانم

تو در نگاه من ، چه می خوانی، نمی دانم

اما به جای من تو پاسخ می دهی آری !

من «دوستـت دارم» را

پیوسته در چشم تو می خوانم

ناگفته ، می دانم

من ، آنچه را احساس باید کرد

یا از نگـــاه دوست باید خواند

هرگز نمی پرسم

هرگز نمی پرسم که : آیا دوستم داری

قلب من و چشم تو می گوید به من : آری !

زندگی کوچکتـر از آن است که

مرا برنجـاند !

و زشت تر از آن که

دلـــــم بر آن بلــــــرزد !

هستی تهـــی تر از آن که

بدست آوردنی مرا زبون سازد !

و من تهی دست تر از آن که

از دست دادنی مرا بترساند!

غم عشق!!!

ghandeasal-iut — Sun, 01 Jul 2007 19:59:18 GMT

از غم عشق چه مي بايد كرد؟!

مي توان گريه جانسوزي كرد,

مي توان قصه نوشت ,

مي توان شعر سرود ,

مي توان از غم عشق ماتم داشت ,

به دمي ديدار مي توان راضي شد و

به تمناي نگاهي , ميتوان تشنه ي جانبازي شد.

از غم عشق چه مي بايد كرد؟

در خم جنگل گيسوي عزيز مي توان راه گشود ,

دورادور , مي توان با او بود

مي توان مست شد از عطر غرور ,

مي توان دل خوش كرد به كلامي كه شنيد و به گذرگاه رسيد ,

به گذرگاه تباهي ,جنون

مي توان از دو خط نامه سرد , داغ شد و شعله كشيد ,

از جهنم گذري كرد و از أتش فرياد زد ,

فرياد

مي توان رفت در أن ستاره هاي جشم تو ,

مي توان نيست شد و هيج نديد جز دو نقطه سياه ,

مي توان خود را ديد و "لحظه اي غربت خود را حس كرد و در أن مرز جه غريبانه جان داد"

از غم عشق چه مي بايد كرد؟

من نمي دانم , بي هيچ , تو بگو

تشنه ام تشنه ترين تشنه ها , از أتشي مي سوزم

"تو بگو"

از غم عشق چه مي بايد كرد؟

عشق!!!

ghandeasal-iut — Mon, 07 May 2007 18:46:18 GMT

روزگار عجيبي ست نازنين

دهانت را خواهند بوييد

مبادا گفته باشي

دوستت دارم ....!!!

حالم بد نيست غم کم می خورم کم که نه! هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بيدارم نکردی؟ آفتاب!!!!

خنجری بر قلب بيمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم خوب اگر اينست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم! ديگر مسلمانی بس است

در ميان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد ازاين بابی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نيستم از مردم خنجر بدست بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دريا تلاطم کرده ام راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوشباورم گولم مزن!

من نمی گويم که خاموشم مکن من نمی گويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش من نمی گويم مرا غم خوار باش

من نمی گويم،دگر گفتن بس است گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما ياری نبود قصه هايم را خريداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بيداد بود شهرتان از خون ما آباد بود

از درو ديوارتان خون می چکد خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان خسته از همدردی مسموم تان

اينهمه خنجر دل کس خون نشد اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فريادتان بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام بويی از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دورو پايم لنگ بود قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه! فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه! هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!

هيچ کس اشکی برای ما نريخت هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی هست حالم ديدنیست حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت يک غزل آمد که حالم را گرفت:

" ما زياران چشم ياری داشتيم خود غلط بود آنچه می پنداشتيم"

باي تا هاي!!!

ghandeasal-iut — Sun, 18 Feb 2007 10:49:18 GMT

اگر رفتم تو يادم کن. اگر مردم تو خاکم کن.

اگر ماندم در اين دنيا، به مهر خود تو شادم کن !!!

زندگي دفتري از خاطره هاست...

يک نفر در دل شب ...

يک نفر در دل خاک...

يک نفر همدم خوشبختي هاست...

يک نفر همسفر سختي هاست...

چشم تا باز کنيم...

عمرمان مي گذرد !!!